บทที่ 3: การออกเสียงพื้นฐาน
3.1 สระ 5 เสียงและพยัญชนะ
ภาษาญี่ปุ่นมีเสียงสระเพียง 5 เสียง (あ い う え お = a i u e o) และพยัญชนะแต่ละตัวจะประกอบกับสระทั้ง 5 เสียงนี้เสมอ (เช่น か คือ ka, き คือ ki) ทำให้การออกเสียงภาษาญี่ปุ่นค่อนข้างสม่ำเสมอเมื่อเทียบกับภาษาอังกฤษ
| เสียง | การออกเสียง |
|---|---|
| あ (a) | อะ |
| い (i) | อิ |
| う (u) | อุ (ปากไม่จู๋เท่าภาษาไทย) |
| え (e) | เอะ |
| お (o) | โอะ |
3.2 เสียงสั้น-ยาว, ตัวสะกด ん และเสียงกัก っ
ความยาวของเสียงสระเปลี่ยนความหมายของคำได้ เช่น おばさん (ป้า/อา) กับ おばあさん (ยาย) ต่างกันที่ความยาวเสียง あ ตัว ん ทำหน้าที่เหมือนตัวสะกด (ออกเสียง น หรือ ม ขึ้นกับเสียงตามหลัง) ส่วน っ (ตัวเล็ก) คือเสียงกักที่ทำให้พยัญชนะถัดไปออกเสียงหนักขึ้นและมีจังหวะหยุดสั้นๆ ก่อนออกเสียง
| ตัวอย่าง | ความหมาย/จุดสำคัญ |
|---|---|
| おばさん / おばあさん | ป้า/อา / ยาย — เสียงสระสั้น-ยาว เปลี่ยนความหมาย |
| がっこう (โรงเรียน) | っ ทำให้มีจังหวะหยุดสั้นๆ ก่อนเสียง こ |
| ほん (หนังสือ), がんばる (พยายาม) | ん ออกเสียงคล้ายตัวสะกด น/ม ตามเสียงถัดไป |
| は/へ/を (เมื่อเป็นคำช่วย) | อ่านว่า wa / e / o ไม่ใช่ ha / he / wo — เช่น わたしは อ่านว่า watashi wa |